De Wallen


 
Het is stil op de Wallen en meteen zijn ook de discussies rond de buurt, die volgens burgemeester Halsema ‘niet van deze tijd’ is, redelijk stil gevallen.

Het argument dat iets niet van deze tijd is, mag de grootste verbale open deur heten die je maar in kunt trappen. De hele stad is niet van deze tijd. Precies daarom staan we op de Werelderfgoedlijst.

We hebben het hier al eerder gezegd: je kunt maar beter niet luisteren naar wat Halsema zegt. Beter is het om te kijken naar wat ze zoal doet en dat verschilt niet zo heel veel van haar voorgangers, al heeft ze wel een rare fetisj ontwikkeld, als het gaat om het ophangen van spandoeken met belerende teksten waar geen mens, zeker de toeristen niet, zich wat van aantrekt.

Laatst kreeg Halsema het weer zwaar te verduren van Wakker Nederland, toen ze zei dat ze met gezonde tegenzin handhaving zou inzetten om te zorgen dat burgers zich aan de voorschriften hielden, zoals die door RIVM en premier Rutte waren neergelegd.

Daar was nou voor de verandering helemaal niets mis mee. De politie inzetten op je eigen burgers doe je, als je een democratische ziel hebt, nu eenmaal met gezonde, zoniet grote tegenzin. Dat is wat ons onderscheidt van de Chinezen in Wuhan, die gillende en tegenspartelende mensen met wapenstok, gasmasker en helm uit hun woning sleurden. Zo ziet een dictatuur eruit en niet een democratie.

We hebben in deze stad ook burgemeesters meegemaakt die met een tank een gekraakt pand onruimden en die kant moeten we niet opnieuw uit. Alle noodmaatregelen en verordeningen van nu, daar moeten we na Corona nog maar vanaf zien te komen. We hoeven geen kopie van de VS te worden, waar na een aanval als 9/11, een goed deel van de burgers vogelvrij gemaakt werd door de Patriot Act.

Maar terug naar de Wallen. Onze hoofdkwerulant, ook wel de NTV producer genoemd, schreef onder het pseudoniem Max van Norden prachtige stukjes over zijn ervaringen op de Wallen, eind jaren tachtig. Als we dan toch even geen beeld hebben van hoe de toekomst eruit zal zien, dan kan het nooit kwaad om even door het verleden te dwalen.

[ Link: Betalen moet iedereen ]
 

 

Max van Norden – Betalen moet iedereen


Mijn eerste verhalen verschenen in De Held, het lijfblad van de Maximalen en tegelijkertijd verschenen dezelfde verhalen ook, voorzien van mijn pentekeningen, in Penthouse. Dit alles niet onder mijn eigen naam, maar onder het pseudoniem Max van Norden. Dat laatste werd door mijn moeder geëist, omdat zij vreesde dat haar goede naam, als voorzitter van het Katholiek Vrouwengilde en als bestuurslid van de Emancipatieraad, mogelijk schade zou kunnen oplopen.

Ze moet een vooruitziende blik gehad hebben, want ondanks het feit dat ik nog geen letter gepubliceerd had toen zij met haar eis kwam, bleek vrijwel alles wat ik later zou publiceren voor de nodige controversen te zorgen. Omdat ik het haar toch kwalijk nam, koos ik voor de naam Van Norden omdat het bijna een perfect anagram is van haar meisjesnaam.

Later zou ik zowel onder Max van Norden als mijn eigen naam schrijven. Inmiddels meer dan twintig jaar later ben ik Max van Norden en Hans van der Kamp los van elkaar gaan zien. Bij elk nieuw project betrap ik mezelf erop dat ik mij afvraag of het iets voor mij is of iets voor Van Norden.

Deze negen verhalen spelen zich af tegen het decor van het Red Light District eind jaren tachtig, dat toen nog gewoon de Wallen heette. Hopelijk stoort niemand zich aan het feit dat ik de verhalen intact heb gelaten en niet spreek over sekswerkers, maar over hoeren.

U kunt het audiobook hier downloaden. Er is tevens een eBook beschikbaar op deze pagina.

Hans van der Kamp

De verkeerde weg terug

De verkeerde weg terug

 
Je kunt blijven klagen, maar aan overtoerisme doe je weinig, in ieder geval niet als inwoner van de stad. Wat overblijft is je simpelweg aanpassen en dat betekent als fietser dat het vaak loont om een andere, langere route te kiezen.

Automobilisten worden daar al jaren via eenrichtingsverkeer toe gedwongen. Fijn zal het voor hen niet zijn, maar je kunt je vervoermiddel natuurlijk ook kwijt bij een P+R als je de stad wilt bezoeken. Zelfs zonder toeristen is het centrum niet ingericht op SUV’s, touringcars en wat er allemaal nog meer is aan voertuigen die eenvoudigweg te veel ruimte innemen voor een stad die gebouwd is voor verkeer op het water.

Voor fietsers zijn de mogelijkheden aanzienlijk minder beperkt. De gemeente heeft door de jaren heen een gigantisch netwerk aangelegd van brede fietspaden. Soms is het even wennen om ze goed te lokaliseren, links of rechts van de rijbaan, maar ze zijn er.

Als je dan toch nog luid vloekend en onophoudelijk bellend op vrijdagavond met 20 kilometer per uur over de Zeedijk wilt fietsen, dan geef je daar eigenlijk alleen maar mee aan dat je nog een tikje asocialer bent dan de gemiddelde toerist die midden op de rijbaan zijn rolkoffertje voortsleept.

Als je later op de dag, vooral in het weekend, over de Wallen wilt fietsen, dan kun je beter je fiets aan de hand nemen en lopen, dat is beter voor hart en bloedvaten.

NTV nam, bij wijze van proef, op een relatief rustig tijdstip even de verkeerde weg terug naar de Nieuwmarkt.
 

The Morning After

 
Gisteren stonden we vijf uur lang op de kade van de Prinsengracht, niet ver van de Westertoren en het homomonument, de Canal Parade als onderdeel van de Pride Week te filmen. Er zitten nogal wat uren montage in, dus die video kunt u vandaag of morgen verwachten. Omdat het zo druk was, wilden we ook even kijken hoe die Prinsengracht erbij lag, nadat zoveel feestvierende bezoekers er bijna een volle dag gebivakkeerd hadden in een uitgelaten maar prettige stemming.

Op de Wallen was het de gebruikelijke situatie met misschien iets meer troep op de stoep dan op de gemiddelde zaterdag, maar de Prinsengracht was om 7:30 al aardig opgeruimd, op wat plekken met lachgasballonnen na.
 

Wallen in de ochtend

 
Er wordt in Amsterdam Centrum veel geklaagd door bewoners over zwerfvuil. Het valt ons ook wel op, want we wonen hier al een eeuwigheid maar er zal nog meer verloedering moeten komen voordat het stadshart in de verte de vervuiling benadert die we van de jaren zeventig kennen, toen veel mensen de grachten nog gebruikten om allerlei troep te dumpen, van matrassen tot simpel huisvuil. Open riolen waren het ook nog eens. In die tijd kon je de grachten nog echt ruiken en de grachtenpanden werden nog niet bewoond door mensen uit de provincie die de stad zo prachtig romantisch vinden, maar zich tegelijkertijd aan alles kapot ergeren. Van de Gay Pride tot en met Koningsdag, het is hen allemaal snel te veel.

Uiteraard krijgen de toeristen, geheel naar de laatste mode, de schuld van het vele zwerfvuil. Over het midden- en kleinbedrijf, als beproefde aanjagers achter de gentrificatie van achterstandsbuurten, wordt zelden geklaagd in relatie tot vuilophoping. Wie echter regelmatig door de stad fietst, weet wel beter. Het meeste vuil dat gaat zwerven komt van vuilophopingen veroorzaakt door kleine bedrijven die de ophaalservice van de gemeente gebruiken om zich niets aan te trekken van de bredere regel om vuil keurig in de daarvoor bestemde plastic zakken, of containers op straat te zetten. In plaats daarvan flikkeren zij alles wat bij hen binnen in de weg staat te pas en te onpas op de stoep.

Horeca-exploitanten met een terras vinden het vaak al heel lang niet meer nodig om na sluitingstijd nog even de stoep te vegen. Bij ons roept dat het gevoel op dat niet de stad verloedert, maar dat goed fatsoen definitief uit de mode is.

Qua vuil zouden de Wallen er het ergste aan toe zijn. En jawel, natuurlijk zijn ook hier toeristen de boosdoener. Is dat wel zo, vroegen we ons af? Een rondje op de fiets, vlak voordat de vuilophaaldiensten voorbij kwamen, leverde de bovenstaande beelden op. Oordeelt u zelf, want wij willen met slechts één keurig verpakt zakje huisvuil in de week niet in het heetst van de discussie terechtkomen.

De opnamen werden gemaakt op 25-07-19 rond 7:30.
 

Redactioneel

 
De toevoeging van de rubriek Foto Archief heeft u misschien al gezien. Het is een groeiende collectie historische en eigentijdse fotografie. Wij zouden buurtbewoners via bijvoorbeeld Nieuwmarktgroepen op Facebook willen oproepen om materiaal te leveren, maar we zien voorlopig nog een beetje op tegen interactie met de vele azijnpissers daar. Vaak wonen die mensen al heel lang niet meer in de buurt, dus alles wat er nu gebeurt kán gewoon niet goed zijn in hun ogen.

Een oproep hier, op zo’n gestaag groeiende site, levert nog te weinig op. De site wordt nu, net zoals de stad zelf, hoofdzakelijk door toeristen bezocht. Toeristen die misschien nog wat herinneringen kunnen opfrissen en eens nuchter willen kijken naar wat ze tijdens hun aanwezigheid hier, dronken en stoned, niet helemaal goed in zich op hebben kunnen nemen.

Al een tijdje hebben we geen redactionele bijdrage geplaatst. De redactionele bijdragen, zoals de animaties die u op de voorpagina aantreft, zijn nog wat tijdrovend om te maken, dus dat schiet er nog wel eens bij in. Maar nu is er weer een nieuwe! Thema: de discussie rond de mogelijke bestemmingsplannen voor het postcodegebied 1012, beter bekend als de Wallen, of het Red Light District.