Waterlooplein

Voor wie inmiddels denkt dat Amsterdam uitsluitend bevolkt wordt door patholoische zeurkouzen, even een Tweet van @Amsterdamkunst
 


En nog zo’n juweetje:


 

error

Zo hoort het

Deze Tweet is alweer een maand oud, maar toch blijft de boodschap opvallend fris. Zo hoort het, inderdaad. Geen blad voor de mond nemen, maar gewoon zeggen wat je dwarszit. En meteen daarna weer verder met net zoveel liefde voor de mensheid als vlak voor de vakantie.

Het mag niet gezegd worden, maar veel echte Amsterdamers worden niet vrolijker van een vakantie.
 

error

Klagen

 
NTV Redactioneel
Door Hans van der Kamp

Amsterdammers klagen graag. Dat is slechts één manier om er naar te kijken. Je zou met even grote stelligheid kunnen opperen dat de burgers van Amsterdam hun recht op inspraak vieren door elke gemeentebeslissing met doortimmerde argumenten te lijf te gaan.

De werkelijkheid houdt een beetje het midden aan. Om een stokoud voorbeeld te geven: de gemeente bood eens ruimte voor inspraak bij het kappen van bomen. De straatnaam ben ik vergeten. Het was bij mij in de buurt, anders had ik niet op die inspraakavond gezeten.

Natuurlijk waren wij tegen het kappen van bomen! Er werd met gepaste tegenzin naar ons geluisterd, maar de bomen bleven staan. Drie maanden later werd een buurtgenote om zes uur ‘s ochtends wakker van het geluid van kettingzagen. In een uur of drie was het hele klusje geklaard. Weg bomen.

Woedende buurtgenoten richtten zich tot de houthakkers en die hadden een sluitend verhaal klaar. De bomen leden aan de ‘Iepenziekte’ en niemand bij zijn goede verstand kon toch willen dat die bomen nog meer andere bomen zouden besmetten?

Dit is echt een heel oud incident, maar je vindt deze creatieve manieren van omgang met inspraak nog wel eens vaker terug in het huidige gemeentebeleid.
 

 

error